Portret van wethouder Jan Comijs

8 reacties Commentaar van bezoekers

Ali Koers 2 maanden geleden

Nadat Jan Comijs gedwongen was om af te treden als wethouder in Dordrecht ging hij als interim directeur aan de slag bij de provinciale stichting voor kunsteducatie. Er was toen een fusie in voorbereiding met de Culturele Raad Zuid Holland. Hij heeft daar hard voor gewerkt, maar werd gepasseerd om directeur te worden van de nieuwe stichting die nu Kunstgebouw heet. Die vrijdagavond was ik nog laat aan het werk en alleen Jan zat ook nog achter zijn bureau. In die week waren we ook nog samen op pad geweest in Dordrecht voor ons werk. We hebben plezier gehad toen ik achter op zijn fiets naar zijn auto reed, waarmee we daarna samen naar Den Haag reden. We hadden een serieus gesprek over de toekomst. Wat zou hij nu gaan doen? Naar de Bahama's grapte hij. Ik ging hem nog even groeten die vrijdagavond. Maandag kregen we het schokkende bericht van Jans dood. Hij had die vrijdagavond daarvoor nog lang doorgewerkt om alles netjes af te ronden. Ik heb toen voor het personeelsblad een gedicht geschreven over onze trip in Dordrecht in het licht van het drama dat hierna volgde.

meld misbruik

suus Arendsen 1 jaar geleden

Ome jan.. de beste pannekoeken bakker die ik kende. Een ware tovenaar met het beslag. Kwam altijd graag bij hem en tante monica.

meld misbruik

Karel Buijse 2 jaar geleden

Jan Comijs was mijn volle neef. Zijn vader en mijn moeder waren broer en zus. Jan heeft geen einde aan leven gemaakt vanwege Zijn ontslag als wethouder. De redenen lagen meer in de privésfeer toen hij aan de Reeweg Oost in Dordrecht woonde. Daar wijd ik niet verder over uit. Hij blijft in mijn herinnering voortleven als een bijzonder sympathiek en actief persoon. Wij hadden van tijd op tijd contact met elkaar. Zijn vrouw Monica heeft lange tijd het verlies nooit helemaal kunnen verwerken. Het duo Jan en Mo was een begrip! Zij is later verhuisd. Later kwam ik nog in contact met een vriendin van haar in Dordrecht. Die woonde aan de Reseda 5. Niet lang voor zijn dood hebben we elkaar nog ontmoet bij onze oma Comiis in Rotterdam . Bij toeval. Fijn dat Jan in de herinnering voortleeft in het hart van velen, ook dankzij het bankje met zijn naam erin! Groeten Karel Pieter Buijse, (72), Dordrecht.

meld misbruik

Ed 4 jaar geleden

Jan heeft in 1985 t/m 1989 in mijn team gespeeld (badminton)
ik denk nog regelmatig aan hem

meld misbruik

Willy 9 jaar geleden

Toevallig na lang googlen gister dit verhaal tegengekomen.ik kende hem totaal niet,ook zijn naam niet meer,maar het verhaal van lang geleden kwam ineens in mijn gedachte.Toevallig dat er nu kort geleden over hem is geschreven. Fijn dat het bankje waar ik overigens ook niet bekend mee ben,is opgeknapt!

meld misbruik

hans berrevoets 9 jaar geleden

Kees Thies schreef in AD De Dordtenaar het volgende als herinnering aan Jan Comijs: Langs het fietspad richting Den Engel, vlakbij de Viersprong, staan twee verwaarloosde, half afgebladderde houten bankjes met een tafel in het midden. De tekst op de rugleuning is nog goed te lezen: ‘Fietspad 56, opengesteld op 26 september 1990 door gedeputeerde Jansen (voorletters onleesbaar) en weth. J. Comijs.’ Die laatste naam brengt, nu bijna een kwart eeuw later nog pijnlijke herinneringen naar boven. Mijn oud-collega Hans Berrevoets hield onlangs, via de website Dordrecht.net, een pleidooi voor een opknapbeurt van wat hij ‘Het Jan Comijs-bankje’ noemt en ik vraag me af of er, naast mijn collega’s uit die jaren, nog veel Dordtenaren zijn die dit bankje als zodanig betitelen. Of simpeler gezegd, wie denkt er nog wel eens aan voormalig wethouder Jan Comijs, die negentien jaar geleden een einde aan zijn leven maakt
Ik wél, want de zelfgekozen dood van deze zachtmoedige, talentvolle en hard werkende politicus maakte op mij, destijds als beginnend verslaggever, véél indruk en over de manier waarop hij dat deed heb ik bijna twee decennia lang nooit, ook maar één letter geschreven. Waarom ik dat nú wel doe? Dat weet ik niet precies. Misschien wel omdat ik onlangs de film The Cliënt (naar het boek van John Grisham) weer eens terugzag. In de beginscène zien we hoe een wanhopig man zichzelf in zijn eigen auto van het leven berooft door een tuinslang op zijn uitlaat aan te sluiten en, zittend achter het stuur, de uitlaatgassen hun dodelijke werk laat doen. Die film is van 1994 en ik vraag me nog altijd af of Jan Comijs hem destijds gezien had. Twee jaar voor zijn zelfgekozen dood moest deze veelbelovende Dordtse PvdA’er zijn functie als wethouder Milieu en Bedrijven neerleggen omdat hij, als voorzitter van het bestuur van vuilverbrander Gevudo de gemeenteraad onvoldoende had ingelicht over het feit dat er zonder vergunning vliegas werd gestort op het terrein van dit bedrijf. Na dat gedwongen ontslag ging het bij Comijs ook privé bergafwaarts en zo kwam hij uiteindelijk tot zijn fatale daad, nota bene op een terrein voor de deur van de Gevudo. Triest en wrang. Dat houten bankje langs dat fietspad mag nooit vergaan.

meld misbruik

hans berrevoets 9 jaar geleden

Binnen oktober 2016 is het al weer 23 jaar geleden dat Jan Comijs als wethouder werd gedwongen om af te treden. Hij genoot niet meer het vertrouwen van de meerderheid van zijn PvdA fractie, toen de grootste in de gemeenteraad van Dordrecht.
Het blad Cobouw bracht dat op 6 oktober 1993 op de volgende wijze: De Dordtse PvdA-wethouder J. Comijs (Milieu en Bedrijven) heeft zijn functie neergelegd. Hij heeft als voorzitter van het bestuur van de Dordtse vuilverbrander Gevudo de gemeenteraad onvoldoende ingelicht over het feit dat er zonder vergunning vliegas werd gestort op het terrein van het bedrijf. Dat bleek dinsdag bij de presentatie van het rapport van een onafhankelijke commissie die de kwestie op verzoek van de Dordtse gemeenteraad heeft onderzocht. Comijs raakte eind augustus in opspraak toen, na onderzoek door het openbaar ministerie, bekend werd dat de vliegas van november 1992 tot en met juli van dit jaar illegaal op het Gevudo terrein had gelegen. De benodigde vergunningen voor de stort van vliegas op het bedrijfterrein liepen eind 1992 af. Het college van B en W van Dordrecht en de raadscommissie Milieu en Bedrijven zijn volgens de commissie echter pas in augustus 1993 op de hoogte gesteld van de gang van zaken. Tot zover Cobouw. De directeur van de milieudienst, Folmer, moest ook vertrekken. Jan Comijs kon zijn gedwongen afscheid geen plek meer geven in zijn leven en pleegde later zelfmoord. Comijs deed zijn werk altijd met veel inzet en betrokkenheid, nadat hij eerst buurtwerker en later ambtenaar was geworden bij de gemeente Dordrecht. In 1986 ging zijn naam voor de eerste keer rond als kandidaat-wethouder. in 1990 koos de raad hem. In de Biesbosch herinnert nog een bank aan hem. Momenteel (september 2016) wordt de bank opgeknapt omdat ook het fietspad wordt aangepast ivm dijkverzwaring.

meld misbruik

Lilian 16 jaar geleden

Ik ben heel blij met deze foto. Jan was mijn jeugdvriendje op de lagere school.

meld misbruik