Zoeken

CDA-lijsttrekker Jacques Hogeweg doet of hij een verkiezingsaffiche gaat opplakken

Afbeelding  552_304090

Collectie
Gemeentelijke Prentverzameling
Inventarisnummer
552_304090
Beschrijving
CDA-lijsttrekker Jacques Hogeweg doet of hij een verkiezingsaffiche gaat opplakken
Persoon
Hogeweg Janse
Geografie
Dordrecht
Datum of periode
01-10-1982  ‐  31-05-1982
Trefwoorden
politiek verkiezingen verkiezingsaffiches
 onthouden  vergeten      downloaden
toon op grote kaart
NB: De markering op de kaart wordt gegenereerd aan de hand van de beschikbare gegevens en kan afwijken van de werkelijke lokatie.

2 reacties Commentaar van bezoekers

Marjoleine een week geleden
Hoi! Goed uitgebreid verhaal over Koos. Ik wilde er even bij zeggen dat het boek: 'Goede Meester' is uitgebracht in 2015! Misschien kan dat ook verwerkt worden in de uitleg.
meld misbruik
Hans Berrevoets 7 maanden geleden
Jacques (Koos) Hogeweg - die op 20 juli 2017 op 86 jarige leeftijd overleed - was een kleurrijke, zeer actieve Dordtenaar, maar nooit lijsttrekker van het CDA. Hij maakte wel rond de twintig jaar deel uit van de gemeenteraad voor het CDA.
Zijn dochter schreef zelfs een boek over haar vader. DORDRECHT - DORDRECHT – Journalist Margriet Hogeweg (47) heeft een boek in de maak over het leven en werken van haar vader Jac. (Koos) Hogeweg (83). Ze verwacht dat het boek uiteindelijk een tijdsbeeld zal geven, van ook inmiddels andere tijden. Haar vader staat al in de historie als een veelzijdig, actieve strijdbare Dordtenaar, die ook elders Nederland en daarbuiten activiteiten ondernam. Hij ging veertig jaar geleden aan de openbare weg in Dordrecht timmeren, nadat het gereformeerde onderwijs hem had gecontracteerd als hoofd van de dr. H. Colijnschool in Krispijn. Daarvoor had Hogeweg zowel in de west als in de oost een zeer actief bestaan geleid en genoot hij overal bekendheid. In Dordrecht werd hij raadslid voor de ARP, later CDA. Hij was uitgesproken in zijn woordvoering. Hogeweg behoorde tot de mensen, die initiatief namen tot het evangelisch verslavingscentrum De Hoop. De oprichtingsbijeenkomst was in de gereformeerde Wilhelminakerk. Het eerste bericht - voor de journalist een primeur - kwam in oktober 1975 in de krant . Begin 1976 begin de Hoop en Hogeweg met verslavingszorg. ,,De nood was hoog. Er moest wat gebeuren”, aldus Hogeweg. De onderwijs/politicus was daadkrachtig en maakte bij veel organisaties het verschil: van Protestants Christelijke Ouderen Bond (PCOB) tot de actie voor een standbeeld voor Abraham Kuyper in Maassluis. Hogeweg werd eerst ridder en daarna nog - uniek in het land - gepromoveerd tot officier in de orde van Oranje-Nassau. Zijn jongste dochter, die als radiojournalist voor de omroepen EO, VARA en NCRV heeft gewerkt kan nog niet zeggen, wanneer het Hogewegboek van de drukpers zal rollen. Het is voor haar een bijzondere opgave: een dochter die het leven van haar veelzijdige vader te boek stelt, zonder dat zij het een biografie wil noemen. Hoe komt een journalistieke dochter ertoe om een boek over de vader te schrijven? Mijn vader vroeg mij op een dag of ik een boek over zijn leven wilde schrijven. Dat vond ik een lastige vraag. Hoewel ik twee kinderboeken heb geschreven, leek mij dit iets van een heel andere orde. Ik wist ook niet of ik de meest aangewezen persoon was, omdat ik niet bepaald objectief naar mijn vader kan kijken. Tegelijkertijd was het ook een unieke kans om de geschiedenis van mijn vader, die ook mijn geschiedenis is, in te duiken. Om hem vragen te stellen, die ik anders niet zo snel zou stellen. Dat heeft voor mij de doorslag gegeven. Wat is de doelstelling van het boek? Het schrijven van dit boek is en was voor mij een grote sprong in het duister. Toen ik eraan begon, had ik niet echt een doelstelling. Het boek is organisch gegroeid, het zal geen aangeharkte biografie worden. Ik schrijf heel associatief en neem mijn eigen herinneringen ook mee. Voor het boek hebben we de afgelopen jaren zoveel mogelijk plaatsen bezocht die een belangrijke rol hebben gespeeld in zijn leven. We zijn heel Nederland doorgereisd. Die reizen vormen het skelet van het boek. UIt de tijd dat mijn vader in Nieuw Guinea en Curacao was, heb ik honderden brieven doorgelezen en fotoalbums bekeken. Gaandeweg bedacht ik me dat mijn vader de verpersoonlijking is van een tijdsbeeld. Daarmee is dit boek voor mij ook het boek van verwondering over andere tijden geworden. Mijn vaders tijden. Koloniale tijden. Gereformeerde tijden. Avontuurlijke tijden. Vedreven tijden. Tijden, die ik wil koesteren in dit boek. Onontkoombaar groeide in dit boek ook het verhaal over een vader en een dochter die elkaar telkens weer opzochten en terugvonden. Het werd een kippenbruggetje over een kloof tussen generaties met verschillende opvattingen, wereldbeschouwingen en gedachtengangen. Een roadmovie in boekvorm.
meld misbruik
Uw commentaar bij dit beeld

commentaar wordt direct op de site getoond

Neem het woord (6 letters) uit het plaatje over in het invulveld. Onleesbaar? Klik op het plaatje.
Sluit het Verborgen Museum